Irlandzkie obiekty na liście UNESCO

Listopadowy wpis tematyczny na blogach Kulturowo Językowych to uczta dla miłośników podróży i historii. Piszemy o obiektach swojego kraju, które mieszczą się na liście UNESCO. Piękny temat i jak trafiony czasowo — jeśli coś Was oczaruje, macie czas, aby kupić bilet do tego miejsca i położyć pod choinką jako wspólny prezent wyjazdowy dla kogoś bliskiego.

Irlandia, skromnie, ma dwa obiekty na tej liście. Tylko dwa, ale za to jakie imponujące.

Brú na Bóinne – archeologiczny kompleks oraz zakole rzeki Boyne

Trzy główne prehistoryczne miejsca to Newgrange, Knowth i Dowth, tworzące kompleks grobów korytarzowych po irlandzku zwany Brú na Bóinne. Znajdują się na północnym brzegu rzeki Boyne, 50 kilometrów od Dublina. Rzeka ta musiała mieć wielkie znaczenie dla ludzi w czasach kultury megalitycznej, gdyż w okolicy znajduje się sporo różnych kopców, kopczyków, kurhanów i innych prehistorycznych zabytków. Brú na Bóinne to największe i najważniejsze w Europie tego typu miejsce z prehistoryczną sztuką. Z tych trzech obiektów, przedstawię Wam bliżej największy i najłatwiej dostępny dla zwiedzających — Newgrange.

Newgrange jest chlubą Irlandczyków jako budowla starsza od Myken, Piramid, a nawet Stonehenge, datuje się, że zostało wzniesione około 3200 przed naszą erą. Mimo tego odkryte zostało relatywnie niedawno – pod koniec XVII wieku. Obiekt z zewnątrz ma kształt kopca i to w pewnym stopniu pomagało mu w „ukryciu” pod warstwą ziemi i kamieni.  Gdy szukano budulca na budowę drogi, przypadkowo odkryto Newgrange.

Wewnątrz grobu, niemal cały czas,  panuje przysłowiowa egispka ciemność. Przez kilka dni w roku, a dokładnie w trakcie przesilenia zimowego przez wąską strzelinę nad wejściem, światło słoneczne oświetla komorę grobową. Ponad pięć tysięcy lat temu ten promień słoneczny docierał aż do tylnej ściany grobu i oświetlał wnętrze przez około 17 minut. Dzisiaj dociera już tak mniej więcej do połowy komory. Jesli będziecie zwiedzać to miejsce, fenomen ten zostanie Wam zaprezentowany przez przewodnika. Zgasi światło i nastanie taka ciemność, że nawet nie będziecie widzieć swojej ręki. Następnie przewodnik zapali sztuczny promień słońca, imitujący ten prawdziwy, aby zobaczyć jak promień powoli przedostaje się coraz głębiej do grobu by oświetlić go w pełni na kilak minut i znów zniknąć. Niesamowite jest to, że grób został tak zaplanowany i zbudowany ponad pięć tysięcy lat temu. Ten prawdziwy promień słoneczny wpadający do komory, każdego roku może zobaczyć około 100 szczęśliwców. Oczywiście chętnych osób jest ich o wiele więcej  – o tym komu uda się wejść, nie decyduje pierwszeństwo kupna biletu a loteria.  Każdego roku około 30 tysięcy chętnych bierze w niej udział. Pamiętajcie jednak, że samo losowanie jeszcze nic nie znaczy – może być pochmurny dzień i światło słoneczne nie wpadnie do grobu. Warto również dodać, że wnętrze Newgrange jest naprawdę małe, ma się wrażenie, że idzie się korytarzem do głównej komory tylko chwilkę i że korytarz jest niemal poziomy. Natomiast gdy się dojdzie do komory, to okazuje się, że okienko nad wejściem do wnętrza jest teraz na poziomie podłogi i naszych nóg.

Sceilg Mhichíl / Skellig Michael

Drugim obiektem na liście UNESCO jest kompleks zakonny pochodzący z VI wieku, położony na stromych zboczach kamiennej wyspy Sceilg Mhichíl (ang. Skellig Michael). Wyspa znajduje się 12 km od wybrzeża południowo zachodniej Irlandii, 5 godzin jazdy od Dublina i wznosi się 218 metrów nad poziom morza. Na jej szczycie znajdują się pozostałości budowli po zakonnikach, żyli on w kamiennych chatkach przypominających wyglądem ule, chociaż wewnątrz były prostokątne. Były one zaprojektowane i wykonane bardzo pomysłowo i precyzyjnie — kropla deszcze się między nimi nie przeciśnie. Ponieważ warunki były tam spartańskie oraz położenie odległe od stałego lądu i niebezpieczne, miejsce nie było odwiedzane. Okazało się to dla niego błogosławieństwem, gdyż dzięki temu jest w niezwykle dobrym stanie. Dziś nadal nie jest łatwo dostać się na wyspę. Trzeba odpowiednio wcześnie zarezerwować bilet na przeprawę na wyspę, a może to zrobić maksymalnie 180 osób w ciągu jednego dzień. Następnie zapakować się do motorówki czy kutra, uprzednio płacąc za bilet powrotny 60 euro, i płynąć poprzez kapryśnie fale tutejszego oceanu. Pogoda musi być odpowiednia, każdego więc ranka, operatorzy motorówek decydują czy do wyjazdu może dojść. Można mieć pecha i spędzić kilka dni czekając na odpowiednią pogodę na wyprawę… a następnie urlop lub cierpliwość się Wam skończy. Jeśli mimo wszystko, uda się Wam dopłynąć na wyspę, przed Wami kolejne wyzwania. Pokonać musicie 618 stromych, kamiennych schodków oraz wytrzymać cały czas pobytu bez toalety (nie ma tam takowej). Zapomnicie jednak o tych wszystkich wyrzeczeniach, gdyż poczujecie się, jakbyście przenieśli się w czasie. Wszystko wygląda dokładnie tak, jak zostawili stulecia temu zakonnicy, gdy opuścili wyspę w XIII wieku. W takim miejscu pewnie przychodzą różne pytania do głowy: dlaczego tutaj zakonnicy przybyli, jak tu przetrwali, jaka była ich dieta? Ile jeszcze czasu minie, zanim znajdę się na lądzie z toaletą?

A czy wiecie, że w zeszłym roku o miejscu było głośno, gdyż kręcono tu Star Wars?

Poniżej storny, na których przeczytacie o innych krajach. Jeśli natomiast chcecie się do nas dołączyć, napiszcie na ten adres:  blogi.jezykowe1@gmail.com

Austria:

Viennese breakfast – Austria na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO

Chiny:

Biały Mały Tajfun – Lijiang 

Francja:

Demain,viens avec tes parents – UNESCO

Gruzja:

Gruzja okiem nieobiektywnym – Dziedzictwo narodowe, Dziedzictwo Światowe

Hiszpania:

Hiszpański dla Polaków – Katedra w Salamance i jej nietuzinkowi mieszkańcy 

 

Japonia:

japonia-info.pl – Kuchnia japońska dziedzictwem światowym

Kirgistan:

Kirgiski.pl – Obiekty UNESCO w Kirgistanie 

 Niemcy:

Niemiecki po ludzku – Obiekty na liście UNESCO – ślady rzymskiej kultury w Trier

Szwajcaria:

Szwajcarskie Blabliblu – Obiekty wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO w Szwajcarii

Szwecja:

Szwecjoblog – Tu byłam, czyli 3 obiekty z listy UNESCO w Szwecji 

Turcja:

Turcja okiem nieobiektywnym – Obiekty z listy UNESCO- zwiedzamy Efez

Wielka Brytania: 

Blog edukacyjny o angielskim po polsku – W tajemniczym kręgu Stonehenge

English Freak – W 80 blogów , czyli Tower of London jako jeden z obiektów UNESCO w Wielkiej Brytanii

Daj Słowo – Wybrzeże Jurajskie na południu Wielkiej Brytanii

Włochy: 

Studia, parla, ama – W 80 blogów, czyli obiekty UNESCO we Włoszech: ciekawostki

Po Prostu Włoski – Ciekawostki o Wenecji i jej lagunie

Różne kraje:

Enesaj.pl – Turkijskie obiekty UNESCO 

8 uwag do wpisu “Irlandzkie obiekty na liście UNESCO

  1. No, przyznaję, że rzadko się zdarza, żeby coś mnie tak tknęło jak ta wyspa… Niesamowite miejsce, a jej niedostępność jeszcze bardziej mnie kręci.
    A i piękne zdjęcia!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s